Een veilige haven 1


OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Een veilige haven

Gisteren, op een zonnige zondag in september, vertrok ik met een hoofd vol slaap en weinig energie richting loopbaanbegeleidersdag van Arcturus. Een initiatief dat me normaalgezien heel enthousiast maakt, maar waarvan de timing nu toch wel heel ongelukkig viel voor mij… dacht ik.

Als ik ergens op een lezing ben, worden mijn gedachten meestal gevuld met allerlei ideeën hoe ik wat verteld wordt, kan toepassen in mijn werk. Dit zowel als loopbaanbegeleider als ook voor Massage bij kanker België. Na een eerste welkomstwoordje van Fons Leroy van VDAB, op een filmpje want het was natuurlijk zondag, noteerde ik alvast ijverig: focus op talent – verbinding – droom.  Daar kon ik me toch al in vinden.

De eerste ‘live’ gastspreker was ‘Philippe Ballieur’ met een lezing over Trauma in organisaties. Ik werd meteen gefascineerd door het concept van een ‘sanctuary’, een veilige haven. Voor een organisatie is het essentieel meer te gaan evolueren in de richting van een ‘sanctuary’, opdat mensen optimaal hun talenten tot uiting kunnen laten komen. Dat is ook mijn intentie met de organisatie van Massage bij kanker België. Dat het een veilige haven mag zijn voor iedereen die bij ons netwerk is aangesloten, bij ons lesgeeft of waar we op één of andere manier mee samenwerken. Opdat dat ook mag zijn wat we doorgeven aan onze cliënten die leven met kanker : een gevoel van veiligheid om zichzelf te zijn, hun kwaliteiten te tonen en hierin ook gezien, gehoord en erkend te worden.

Verder sprak hij ook over het belang van bewustzijn van je eigen kwetsuren.  In het kwetsuur zit namelijk ook het medicijn vervat, een idee dat je ook terugvindt in het sjamanisme bij de ‘gewonde genezer’.  Tegelijkertijd is het kennen van je eigen gevoeligheden en trauma’s belangrijk om deze ook bij de andere zuiver te kunnen zien.  Ik was zo blij dit nog eens bevestigd te horen, gezien dit ook de reden is waarom we de module ‘omgaan met rouw en verlies’ in onze opleiding hebben ingericht. Daarin gaan we enerzijds in theorie kijken naar manieren van omgaan met rouw en traumatische ervaringen. Daarna nemen we de weg van creativiteit, onder andere door te werken met klei, om ook het contact aan te gaan met wat er onbewust nog leeft. Klei liegt immers niet en het lijkt soms bijna onwerkelijk hoe onze handen volgen wat van binnenuit ontstaat wanneer we durven loslaten en ons verbinden met onze diepste kern.

Daar sloot ook de lezing van Gerlinde Cooymans, die ‘open heart’ trainingen geeft, zo mooi bij aan.  De titel was: ‘Volg je hart en succes volgt jou’, waarbij ‘succes’ staat voor het ‘vredevol’ kunnen terugkijken op de dag die je hebt gehad.   Ook dat paste weer zo mooi bij wat we bij massage bij kanker proberen te doen. We willen werken vanuit ons hart, maar dan niet puur in de betekenis van liefdevol aanwezig zijn bij de cliënt. Meer nog: wij hopen dat iedereen die in dit werk staat dit ook doet omdat dit zijn oprechte passie is. Dat zij vanuit een verbinding met hun eigen kern deze keuze maken en van daaruit het beste van zichzelf kunnen geven bij het werken met hun cliënten.  De praktische tools die Gerlinde aanreikte omtrent gevoelens en behoeften die er leven zowel bij de cliënt als bij onszelf, komen zeker en vast ook nog van pas. Alweer een hoop om dankbaar voor te zijn.

In de namiddag voelde ik me alleen nog maar meer in verbinding met al wat er gezegd werd, toen Anja Moortgat ons inspireerde met haar lezing over ‘moeiteloos aanwezig zijn als coach’. De focus lag op hoe de staat van ‘presence’ te bereiken en de impact van je intentie wanneer je bij iemand aanwezig bent. Precies wat wij ook vanaf de eerste lesdag al meegeven aan onze cursisten massage bij kanker: de grote impact van hoe je aanwezig bent en het belang van jouw intentie wanneer je met je cliënt werkt.

De dag werd afgesloten met een lezing van ‘Eric Schneider’ over het belang van een nieuwe spirituele maatschappijvisie als basis voor transformerende coaching. Spiritualiteit is voor vele organisaties en individuen nog een begrip waar een taboesfeer rondhangt.  Bij Massage bij kanker België wordt spiritualiteit gezien als een basisonderdeel dat een essentiële impact heeft op het leven van het individu en dus ook van de maatschappij, want alles is met elkaar verbonden. Het is bovendien onmogelijk om te werken met mensen die letterlijk te maken krijgen met ‘doodsangst’ wanneer ze een diagnose krijgen, zonder het aspect spiritualiteit onder de aandacht te brengen.

Het was voor mij dus een dag van grote dankbaarheid voor het gevoel van ‘herkenning’, ‘thuiskomen’, weer herinnerd worden aan mijn eigen weg en mijn plekje hier in de wereld. Samen met de korte maar intense uitwisselingen met collega coaches was het voor mij gewoon een perfecte dag. Ik liep zo over van energie toen ik thuiskwam, dat ik zelfs besloot aansluitend nog naar een vergadering te gaan van transitie in Lier. Transitie is een beweging die zich inzet voor ecologie en duurzaamheid op vlak van o.a. natuur en mobiliteit, energiegebruik, economie, verbinding en innerlijke transitie. Allemaal factoren die essentieel zijn voor een gezond en gelukkig leven en waar ik me graag voor inzet deze mee verder te verspreiden.  En zo was de cirkel rond.

 


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Een gedachte over “Een veilige haven

  • Maja Faasse

    Mooi hoe je erin staat, dat alles er mag zijn en vooral hoe jij zelf er mag zijn, om met iemand een stukje op weg te gaan naar een veilige haven. Ik hoop dat een ieder die met kanker te maken krijgt, de koers naar deze veilig haven mag vinden en dat wij daarin een klein stukje mogen mee varen. Maja